*Μπορούμε*, θα μπορούσαμε και *σήμερα*, να έχουμε *όλοι* μία *καλή* ζωή. Αλλά μόνο αν την έχουμε *όλοι*.

Ζούμε σε τόσο όμορφο πλανήτη, τόσο όμορφο πλανήτη.. Σκεφτόμουν, σε όποιο μέρος της Γης κι αν πάει κανείς, σε όποιο μήκος ή πλάτος, θα βρει τοπία τόσο όμορφα που δακρύζει από συγκίνηση από την ομορφιά. Και ζούμε σε μία εποχή που έχουμε τα μέσα να τα χαιρόμαστε όλοι μας. Έχουμε τα μέσα, έχουμε την τεχνητή νοημοσύνη και τις μηχανές να παράγουν, έχουμε τα μέσα να μη δουλεύει κανείς μας, παρά μόνο αν επιθυμεί και σε ό,τι αγαπά, και να τα χαιρόμαστε όλοι μας, όλα αυτά, μαζί. Μία κοινωνία, η ανθρώπινη κοινωνία. Να στηρίζουμε όποιο μέρος του κόσμου χρειάζεται κάτι, όταν το χρειάζεται, με όποιον τρόπο και όποια μέσα το χρειάζεται. Όλοι, όλοι για έναν και ένας για όλους. Δε ζούμε στην εποχή των προγόνων μας, που έπρεπε να δουλέψουν σε σκληρές δουλειές για να ζήσουν. Που γη σήμαινε πόροι και τους χρειάζονταν και τους λήστευαν οι αυτοκρατορίες για να αναπτυχθούν. Δε χρειάζεται σήμερα, δε μας χρειάζεται! Μπορούμε να είμαστε ΟΛΟΙ καλά. Σε μία κοινωνία χωρίς καν χρήματα. Γιατί να μην μπορεί όποιος πεινάει, απλώς, να φάει, αυτό που θέλει να φάει; Πόσοι θα θέλουν κάθε μέρα χαβιάρι, άλλωστε, και για πόσο; Θα το δοκιμάσουν, στο τέλος μακαρόνια θα θέλουμε, όπως και να’χει.

“When my time comes” – about depression and suicide

21.07.2017*

With what’s on the news since yesterday, people are discussing – or voicing opinions – all over the www about depression and suicide, once again. Lots claim the latter is selfish or coward or inconsiderate. Is it, really, though?

«Όλα θα πάνε καλά!»

Το καλό και το κακό δεν είναι δίπολο. Δεν είναι μεριές ενός εκκρεμούς. Δεν είναι ισόποσα. Η ζωή δεν έχει κάποιο νόημα ούτε κάποιον σκοπό. Το σύμπαν δε συνωμοτεί, το σύμπαν δεν είναι υποκείμενο. Όχι, τα πράγματα δε συμβαίνουν για κάποιον σκοπό. Τα πράγματα απλώς συμβαίνουν.

«Τίποτα δεν είναι τυχαίο»

Μόνο που, τα περισσότερα πράγματα στη ζωή, είναι. Η ίδια η ζωή είναι.

Βάση

Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο λιγότερο νόημα βρίσκω σε μία ζωή στην οποία ταξιδεύει κανείς μόνος του. Σε μία ζωή στην οποία είναι τουρίστας. Αλλά χωρίς βάση.

Το περιπλανώμενο go-en

Ταξίδεψε τη μισή σφαίρα. Αλλά αυτό δεν είναι περίεργο για νόμισμα, όχι το ταξίδι. Ταξιδεύουν.

Ισορροπίες..

Είσαι καλύτερα τώρα; Ήσουν καλύτερα πριν; Ήσουν καλύτερα πιο πριν; Πότε το ξέρεις; Ισορροπίες, εύθραυστες. Του τίποτα. Ή του τρόμου. Ιδανικές. Ή παράλογες.

Όταν ταυτίζεται η «οικονομία» με την «αγορά» - ή ποιος αποτελεί τον «οίκο»

Γιατί πρέπει να επιβιώνουν οι επιχειρήσεις που μπορούν να το κάνουν μόνο αν προσλαμβάνουν σκλάβους;

Κάποια στιγμή όλοι θα πεθάνουμε.

Πώς ζούμε μέχρι τότε;